مشکل کنترل محیطی
کف‌های معاملاتی دسترسی به اینترنت را مسدود می‌کنند. این یک واقعیت حقوقی و مدیریت ریسک است، نه یک انتخاب.
قوانین SEC کنترل‌های داده بازار را الزامی می‌کند. قوانین FINRA همین محدودیت را پشتیبانی می‌کند. MiFID II قوانینی برای میزهای اروپایی اضافه می‌کند. همه اینها به یک قانون منجر می‌شوند: داده‌های روی ایستگاه‌های کاری معاملاتی باید در داخل شبکه بمانند.
این باعث می‌شود ابزارهای ابری کار نکنند.
یک تحلیلگر انطباق باید گزارش‌های معاملاتی را پاک‌سازی کند. او باید آن‌ها را به یک ناظر ارسال کند. اما هیچ اتصال اینترنتی ندارد. حتی اگر داشت، ارسال داده‌های معاملاتی به خارج ریسک ایجاد می‌کرد. گزارش‌ها موقعیت مشتریان، داده‌های استراتژی و جزئیات معاملات را در بر می‌گیرند.
همین محدودیت در سراسر شرکت اعمال می‌شود. تیم‌های تحقیقاتی مواد را برای طرف‌های خارجی آماده می‌کنند. تیم‌های ریسک اظهارنامه‌های نظارتی ایجاد می‌کنند. کارکنان عملیاتی داده‌های مشتریان را برای فروشندگان شخص ثالث پردازش می‌کنند. در هر مورد، داده‌ها نمی‌توانند شبکه را ترک کنند. ابزارهای ابری در این خط شکست می‌خورند.
شکاف مستندسازی
نظریه رسمی ABA 512 (2023) قوانینی برای خدمات حقوقی و مالی تعیین می‌کند. این نظریه خواستار اقداماتی برای جلوگیری از نشت تصادفی در کشف الکترونیکی است. همچنین خواستار سوابق کامل مراحل پاک‌سازی داده در گزارش‌های مصونیت است. این تحت قانون FRCP Rule 26(b)(5) می‌افتد. [تایید شده]
داده‌های LexisNexis 2024 نشان داد ۴۲ درصد از اختلافات نقض مصونیت ناشی از سوابق ضعیف ویرایش است. [تایید‌شده-خارجی]
شکاف فقط یک ریسک حقوقی نیست. زمانی رخ می‌دهد که ابزارها هیچ گزارشی باقی نمی‌گذارند. بدون گزارش، یک شرکت نمی‌تواند نشان دهد چه چیزی تغییر کرده. نمی‌تواند از ادعای مصونیت دفاع کند.
برای شرکت‌هایی که همزمان کشف الکترونیکی و اظهارنامه‌های نظارتی را اجرا می‌کنند، دو قانون اعمال می‌شود. اول، ابزار باید به صورت محلی اجرا شود. دوم، ابزار باید هر مرحله را ثبت کند.
هر دو قانون به یک پاسخ اشاره دارند: یک ابزار محلی با گزارش حسابرسی داخلی. برای اطلاعات بیشتر درباره استقرار آفلاین، ناشناس‌سازی PII ایرگپ: اول آفلاین را ببینید.
انواع موجودیت‌های خاص مالی
اسناد مالی شامل انواع موجودیت‌هایی هستند که ابزارهای استاندارد PII از دست می‌دهند.
IBAN: شماره‌های حساب بانکی از فرمت‌های خاص کشور پیروی می‌کنند. IBAN آلمانی از یک چک ۲ رقمی، یک کد بانکی ۸ رقمی و یک شماره حساب ۱۰ رقمی تشکیل شده. در مجموع ۳۴ فرمت کشوری وجود دارد. ابزارهایی که بررسی‌های checksum را نادیده می‌گیرند مثبت کاذب ایجاد می‌کنند. [تایید شده]
SWIFT/BIC: این کدهای ۸ یا ۱۱ کاراکتری موسسات مالی را نام‌گذاری می‌کنند. یک سند ممکن است ده‌ها مورد داشته باشد. [تایید شده]
شماره حساب: هر بانک یا کارگزاری فرمت داخلی خاص خود را دارد. ابزارهای استاندارد PII آن را نمی‌شناسند. تنظیم موجودیت سفارشی به تیم‌ها اجازه می‌دهد فرمت خودشان را به عنوان هدف اضافه کنند.
آدرس‌های ارز دیجیتال: آدرس‌های Bitcoin از ۲۶ تا ۳۵ کاراکتر استفاده می‌کنند. آدرس‌های Ethereum با 0x شروع می‌شوند و از ۴۰ کاراکتر هگز استفاده می‌کنند. هر دو در اسناد دارایی دیجیتال ظاهر می‌شوند. [تایید شده]
استفاده آفلاین به علاوه تشخیص موجودیت‌های خاص مالی هر دو طرف انطباق کف معاملاتی را پوشش می‌دهد. برای تیم‌هایی که داده‌های KYC را در مقیاس مدیریت می‌کنند، مثبت‌های کاذب KYC در مقیاس فین‌تک را ببینید.
انتخاب ابزار مناسب
یک ابزار ناشناس‌سازی محلی هر دو محدودیت را حل می‌کند. روی ایستگاه کاری بدون اتصال اینترنتی اجرا می‌شود. هر تشخیص و تغییر را ثبت می‌کند. از انواع موجودیت‌های سفارشی برای فرمت‌های خاص هر موسسه پشتیبانی می‌کند.
قبل از انتخاب ابزار، تیم‌های انطباق باید چهار سوال بپرسند:
- آیا کاملاً آفلاین و بدون فراخوانی سرور مجوز اجرا می‌شود؟
- آیا یک گزارش حسابرسی ساختاریافته به ازای هر سند تولید می‌کند؟
- آیا فرمت‌های IBAN، SWIFT و شماره حساب سفارشی را تشخیص می‌دهد؟
- آیا تیم‌ها می‌توانند بدون کمک فروشنده آن را راه‌اندازی کنند؟
ابزاری که همه چهار مورد را پاس کند با قانون کنترل محیطی و قانون مستندسازی همخوانی دارد.